Και όταν το θεριό φορά τα πιο σιχαμένα δόντια του
εσύ να λες "ευχαριστώ".
Και όταν τα σωθικά σου θέλουν να το κατασπαράξουν
εσύ να αλλάζεις δρόμο.
Κολύμπα σε παγωμένες λίμνες
που σου κόβουν την ανάσα,
πέτα σε δυνατούς αέρηδες
που σε κάνουν έρμαιο,
περπάτα σε λαβύρινθους δίχως φως
το φεγγάρι δεν ήταν ποτέ εκεί
μη το αναζητάς.
Μη βρεις τις ελπίδες σου στη μυρωδιά της αποσύνθεσης,
μην την ακολουθείς.
Δε ξέρεις που να πας;
Πάρε άλλο δρόμο.
Δεν είναι εκεί οι ελπίδες σου!
Δε σου αρέσει η θέα των κουφαριών …
Θυμάσαι;
Δε θες να αναπνέεις ανάμεσά τους …
Θυμάσαι;;;
No comments:
Post a Comment