Περιπέτειες νυχτός

Από τα όνειρά σου να ξεφεύγεις ...

να ξεφεύγεις όταν σου παρουσιάζονται αυτές οι αράχνες 

αυτές οι μαύρες χήρες,

έτοιμες να σε εγκλωβίσουν στον ιστό τους

έτοιμες να θρέφονται από σένα για καιρό πριν σε αποτελειώσουν

πριν χορτάσουν ...

να τις αναγνωρίζεις και να τρέχεις μακριά

να ξεφεύγεις ακόμα κι όταν σου παρουσιάζονται σαν το ομορφότερο όραμα,

το ομορφότερο που θα μπορούσε ο νους να δημιουργήσει

μπορεί να σου παρουσιαστούν σαν νεράιδες

από αυτές που είναι ικανές να σε μαγέψουν χωρίς καν να τις κοιτάξεις,

με την υποψία και μόνο ότι είναι εκεί γύρω

Ίσως κάπου - κάπου να ακούς τις μελωδικές φωνές τους

εσύ όμως να ξεφεύγεις …

να τις αναγνωρίζεις και να τρέχεις μακριά 

από αυτές κυρίως ακόμα πιο μακριά

και τις στιγμές που θα αφήνεσαι

τις στιγμές που θα θες να γίνεις ένα με τα όνειρά σου

-όπως σου αρέσει να τα αποκαλείς-

εκείνες τις στιγμές είναι που θέλω να διακόψω βίαια το λήθαργό σου ...

Άνοιξε τα μάτια …

και όταν αυτά κουράζονται 

θυμήσου ότι εσύ είσαι αυτός που τα ορίζει

Θυμήσου

και μην αφήσεις να επιστρέψουν …

Ε.Κ. - 02/10/2011