Περίπατος πολύ γήινος

Πώς μπορείς;

είναι εύκολο τη ζωή να αποφεύγεις

εύκολο και ανώδυνο μα πώς μπορείς;

Σκιές βρίσκονται παντού,

μπροστά, πίσω … όπου και να κοιτάξεις σκιές

όπου και να κοιτάς σκιές …

ο πόνος ή η οργή σε ενοχλούν περισσότερο;

το τέλος της ύπαρξης σου προκαλεί θλίψη;

Η ανυπαρξία ίσως πιο πολύ;

Μα μη συγκρίνεις το ένα με το άλλο

Η ανυπαρξία δεν θα άφηνε χώρο στη θλίψη

Η παρουσία της πνίγει τα πάντα γύρω

Δεν αφήνει χώρο …

Η ανυπαρξία … Τι νόημα άραγε;

Η αδιαφορία; Ναι αυτή είναι υπαρκτή

Αυτή η αδιαφορία 

Αυτή και αν δε θέλεις να βρίσκει χώρο να βασιλεύει 

Εκεί πόσο παρακαλάς για μια ανυπαρξία

ακόμα ίσως και για ένα τέλος ύπαρξης

Κι όμως δεν έρχεται ούτε το ένα ούτε το άλλο

Όχι όταν κρίνονται απαραίτητα.

Τότε όχι … Τότε ποτέ

κι όμως σκιές βρίσκονται παντού

μπροστά … πίσω … παντού σκιές

και τι μπορείς να κάνεις πέρα από ένα χορό;

μα χορό με τις σκιές;

Μόνος σου μαζί τους;

Σαν να τρελάθηκες καλέ μου …

Κι όμως την τρέλα σου χρειάζονται,

για να μπορέσουν να τρέξουν μακριά

Ναι την τρέλα σου …

Μα για κάθε φαναράκι υπάρχουν εκατοντάδες σκιές

και αν σταματήσεις το χορό;

Θα μπορούσες …

Μα αυτός ο χορός δεν έχει τέλος

κι όμως σκιές βρίσκονται παντού

μπροστά … πίσω … παντού σκιές …

κι αν σβήσεις κάθε φαναράκι;

Τότε ναι !!! Τότε δε θα τις βλέπεις

Τέλος ύπαρξης; ή ανυπαρξία;

Ή κάτι που κραυγάζει πώς υπάρχει,

κάτι που κραυγάζει να σωθεί;

Μα το σκοτάδι ποτέ δε φανέρωσε

όχι το σκοτάδι δε φανερώνει

Το φαναράκι θα υπάρχει,

δεν είσαι αρκετά παιδί για να υποστηρίξεις το αντίθετο

Θα υπάρχει και θα είναι αναμμένο 

Και οι σκιές θα βρίσκονται παντού

και εσύ θα χορεύεις …

Πάντα θα χορεύεις …

Πείσε κι άλλους να χορέψουν μαζί τους

Δεν μπορούν να βλάψουν,

μόνο να μεγαλώσουν 

Η αδιαφορία τις τρέφει

Χόρεψε μαζί τους να μικρύνουν,

Βρες κι άλλους να χορέψουν μαζί τους

ίσως και να λιγοστέψουν …

σκιές βρίσκονται παντού

μπροστά … πίσω … παντού σκιές …

Ας χορέψουμε μαζί τους ...

Ας χορέψουμε

Ε.Κ. 7/10/2011